De poster

Na het overweldigende succes (in de US alvast) van de karate kid remake zien we Jackie Chan en een paar andere sterren waarschijnlijk samen op het scherm in het najaar.

Opnieuw gaat het om een remake en dit maal hebben ze er de kaskraker Shaolin temple uitgehaald, de film die Jet Lee de sterren status heeft bezorgd in 1982 en eveneens zorgde voor een heropleving van het Shaolin kungfu.

Andere sterren in deze film zullen worden : Andy Lau, Nicholas Tse, Fan Bingbing (wat een naam ) maar ook Xing Yu (in een bijrolletje), die in een ver verleden ooit in de temple heeft geleefd & getrained en generatie genoot is van Zhang Lipeng.

Er is heel even sprake geweest dat jet Li ook ging deelnemen maar om de één of andere reden is dat blijkbaar niet doorgegaan.
De fim wordt (deels) op locatie gefilmd wat op zich al uniek is maar de tempel zelf zal daar natuurlijk wel de nodige aandacht en ‘royale donaties’ mee trekken wat zeker een rol zal gespeeld hebben in het al dan niet toelaten van de camera’s.

Enkele foto’s op het net gevonden van de persvoorstelling :

Het verhaal, daar heb ik even geen zin om te vertalen : ) :

China is plunged into strife as feuding warlords try to expand their power by warring over neighboring lands. Fuelled by his success on the battlefield, “young” and arrogant warlord Hou Jie (Andy Lau) sneers at Shaolin masters when he beats Jing Neng (Wu Jing) in a duel. But the pride comes before a fall.

Soon, Hou Jie is betrayed by Cao Man (Nicholas Tse), who is the 2nd-in-command and his buddy, and walks right into a trap and gets waylaid by rival warlord Song Hu (Shi Xiong Hong). To make matter worse, his wife (Fan Bing Bing) deserts him, while his child is killed. The crestfallen and heartbroken Hou Jie seeks refuge at Shaolin.

Hou Jie is on the verge of giving up his life when he becomes acquainted with the cheery Shaolin cook (Jackie Chan) who helps him see through life. He also resolves his conflicts with fellow monks Jing Neng, Jing Hai (Yu Shao Qun) and Jing Kong (Xing Yu). After becoming enlightened, he takes the tonsure.

As the civil unrest spreads and the people suffer, Hou Jie and the Shaolin masters are forced to take a fiery stand against the treacherous warlord Cao Man and his collaborator Suo Xiang Tu (Xiong Xin Xin). Led by Hou Jie, they launch a daring operation.

De trailer :

En natuurlijk een paar shots van de film :

Let op de handen, typisch Shaolin stijl..leuk om te zien dat ze daar aandacht aan besteden.

dat verklaart de handjes op de vorige foto...

Geen idee wat dat ding is waar hij op staat...

Een groepsfotooke

]]> http://www.shaolinwushu.be/shaolin-tempel-remake/feed/ 0 http://www.shaolinwushu.be/chinese-film-kung-fu-en-karate-kid/ http://www.shaolinwushu.be/chinese-film-kung-fu-en-karate-kid/#comments Sun, 07 Mar 2010 15:49:31 +0000 admin http://www.shaolinwushu.be/?p=101

Poster van 'The (Chinese) Karate Kid

Soms snap ik die Amerikanen niet helemaal. Eerder al schrijf ik  over de nieuwe film die in de maak is waar Jackie Chan de kungfu leraar speelt van een Amerikaans jongentje die emigreert naar China. Dat ventje ,  Jaden Smith (zoon van de Will ) gaat samen met Jackie  deze zomer de cinema op stelten zetten volgens mij.

En beter nog, eindelijk eens een goede film die de jeugd hopelijk zal gaan prikkelen om een wushu / kungfu / whatever school te gaan opzoeken. Wel jammer dat er een pak scholen zijn die net tijdens de zomermaanden hun deuren even sluiten.

Het enige wat ik gewoon niet kan snappen is dat die Amerikanen hun film ‘the karate kid’ hebben genoemd. En dat terwijl we naar China reizen, prachtige landschappen & plaatjes gaan zien en vooral ook veel Chineesjes en Kung Fu…voor zover ik het weet is karate nog altijd Japans ..

Doet me denken aan de poster (één van de vele)  van Fearless (Jet Li) toen die film werd voorgesteld en Jet Li te zien was met een Japanse katana in zijn hand in de plaats van een Jian…

Bon in ieder geval, geen idee wanneer die hier uitkomt maar het is zeker en vast een positief iets, afgaande op het succes van de eerste karate kid film en wetende dat we nu toch al 26 jaar verder zitten (amai een mens wordt vlug ouder..)  en de film kwalitatief gezien waarschijnlijk iets beter zal gepresenteerd zal worden.

In plaats van wax on, wax of moet Jaden zijn jasje aan en uit doen…Ben trouwens ook blij dat eens beroep wordt gedaan op de Wudang stijl en niet op Shaolin, dat wordt me net iets teveel ge(mis)bruikt.

Chinese Jian, reproductie van antiek stuk en 'gebruiksklaar'

Vaak wordt er aangehaald dat de traditionele beoefenaars 3 jaar nodig hebben om stok of breedzwaard aan te leren en voldoende te beheersen. Bij speer en het rechtzwaard ‘plakt’ men er een tijd op van 10 jaar. Deze uitspraak mag natuurlijk niet letterlijk worden aangenomen maar het geeft wel duidelijk weer dat men voor het goed beheersen van een speer of rechtzwaard (Jian) langere tijd nodig heeft. Hoe dan ook, welk wapen je ook verkiest en afgezien van de moeilijkheidsgraad die je wil bereiken, een sterke en goede basis is nodig om je wapen-vaardigheden verder uit te bouwen.

Door de eeuwen heen heeft het rechtzwaard gediend als wapen voor oorlogsvoering, training, plezier, vermaak, dans,opera,ceremonie,etc. De eerste rechtzwaarden verschenen reeds in de 16&17 eeuw voor Chr. Omstreeks 496 voor Chr. , tijdens het regeren van Wu & Yue bleek het rechtzwaard ook de gelijke kansen tussen man en vrouw dichter bij elkaar te brengen daar een vrouwelijke zwaardmeester , Yue Nu genaamd, door de toenmalige koning werd aangenomen om zijn soldaten te trainen.

In de latere Han Dynastie (25-200 na Chr.) werd vooral het zwaarddansen en het ritueel & cerimonieel dragen van een jian (rechtzwaard) door de keizer en hoog geplaatsten populair. In Zhengzhou (provincie Henan) werden stenen gravures terug gevonden uit de Han periode waar het schermen met rechtzwaarden en het gevecht tussen rechtzwaard en speer op stonden afgebeeld.

Tijdens de Strijdende Staten periode diende het rechtzwaard vooral als entertainment, welke nu eigenlijk nog bestaat in de vorm van het moderne wedstrijdgerichte wushu. Het is elegant, sierlijk en vloeiend maar het martiale is soms nog ver te zoeken.

Eigenlijk kan het gebruik van het rechtzwaard worden onderverdeeld in 3 groepen :

1. De dans met het zwaard.

De gecoriografeerde routines (denken we maar aan de Chinese Opera) die min of meer op een dans lijken , vaak ook ondersteund door muziek. De bewegingen en vooral de stoot bewegingen hebben lauter een amusements waarde voor het publiek.

Er worden weinig tot geen “echte & effectieve” zwaard bewegingen getoond en de beoefenaar hoeft dan ook niet zoveel kennis van het zwaard te hebben. De dans met het zwaard is iets , wat net zoals het dansen met een waaier (Mulang Stijl) , al eeuwen bestaat. Het is niet iets van onze ‘moderne’ tijd. Deze vormen van dans kunnen nog veel worden terug gevonden in festivals & ceremonies in China zelf.

2. Het zwaard in de sport.

Hier fungeert het zwaard eigenlijk als hulpmiddel voor de ontwikkeling en coördinatie van een individu, alsook ter bevordering van diens algemene flexibiliteit. Het vergt geen werkelijke training (in de vorm van praktisch gericht gaan leren werken) maar kan wel leiden tot een gemiddeld & goed gebruik van een rechtzwaard.

Natuurlijk zijn er ook hier heel weinig praktische toepassingen te vinden. Je kan ze waarschijnlijk op één hand tellen. En soms vraag je je af wat ze daar nu eigenlijk aan het doen zijn op de wedstrijd vloer. Zeker als je ze hun zwaard hoog in de lucht ziet gooien en om dan een sprong of iets dergelijks te doen en vervolgens het zwaard weer keurig op te vangen.

Doet me altijd denken een het ritmisch turnen met de hoepels, linten, etc. Desondanks heb je goede ’skills’ nodig om een perfecte uitvoering te demonstreren.

3. Het Martiale en praktisch gericht gebruik.

Hier ligt het gebruik van het zwaard vooral in het systematisch trainen van de polsen. De uitgevoede passen ,aanval & verdedigende bewegingen, moeten altijd heel effectief worden gecoördineerd. Elke beweging moet altijd maar opnieuw worden herhaald. Indien je basis van de open hand vormen niet goed is , kan je onmogelijk een goed niveau halen met de jian.

Het correct plaatsen van je armen & benen, of kortom het gebruik van je lichaam en kracht is van zeer groot belang als je praktisch gericht gaat werken. Je Lichaam, geest en zwaard moeten als het ware in elkaar smelten om een harmonieus geheel te gaan vormen. Met een breedzwaard of stok bv. is dit minder het geval omdat je niet zo ‘precies’ moet werken. Zwaai en hakbewegingen vergen nu eenmaal minder nauwkeurigheid dan steken en snijden.

De meeste rechtzwaarden die we vandaag de dag kennen zijn flexibel ,licht en hebben een balanspunt dat heel dicht bij het handvat ligt zodat het niet ‘te zwaar’ in de hand ligt en onze polsen niet gaat ‘overbelasten’. Helaas staat dit in schril contrast met wat ze ooit zijn geweest. Chinese zwaarden zijn nooit flexibel geweest.

Probeer maar eens iemand te steken of snijden met zo’n wiebelend ding in je handen !

Wat is een echte Jian ?

Een echte Jian moet een stevig lemmet en handvat hebben zodat je de energie die je gebruikt bij het steken of snijden naar de punt van je zwaard kan doorgeven zonder dat die gaat plooien. De snijkanten van het zwaard moeten hard genoeg zijn zodat ze bij het minste contact geen ‘kapjes’ gaan vertonen maar tegelijk moet het ook stevig en zacht genoeg zijn om niet te gaan breken als de jian onder zware druk komt te staan.

Een zwaard dat enkel hard is, breekt te makkelijk . Een zwaard dat te zacht is , kan geen goede snede houden. Om dit probleem om te lossen waren er 2 verschillende methodes die meestal ook in combinatie met elkaar worden gebruikt bij de hoger geprijsde zwaarden :

1. Differentieel harden van het lemmet.

Bij deze methode gaat men een laag klei gaan aanbrengen op het lemmet.De snijkanten van het lemmet worden echter niet bedekt. Daarna gaat men het geheel gaan verhitten om vervolgens af te koelen in water of olie (hangt er een beetje van af welke staal soort er wordt gebruikt. Het lemmet gaan minder snel gaan afkoelen waar de klei is aangebracht en sneller daar waar er geen is. Staal dat snel wordt afgekoeld gaat kristallen gaan vormen in het carbon en wordt harder (maar wel breekbaarder). Op die manier verkreeg men een harde snede en een zachte kling.

2. Laminatie van een lemmet

Bij het lamineren worden er verschillende soorten ijzer (die verschillen in hardheid) in één lemmet gesmeed. Hoe hoger het koolstof gehalte in een ijzer, hoe harder. De 2 meest populaire methodes van lamineren zijn de Jiagang Sanmei en de JiaGang Qiangang laminatie. De verschillende soorten ijzer worden als lagen in het lemmet gesmeed. De lagen kunnen uit monostaal bestaan of gevouwen staal.

Het einde van het smeedproces bestaat uit de hittebehandeling van het lemmet. De hittebehandeling zorgde ervoor dat het zwaard nog shokbestendiger werd. Het lemmet werd opnieuw in de kolen gestoken om op te warmen. Het moeilijke van deze behandeling bestaat eruit dat de snijranden niet te warm mogen worden. Gebeurt dit wel, dan gaat het hardingsproces verloren en zal de snede opnieuw zacht worden. Wordt het ganse lemmet te warm, dan gaat het krom trekken.

Er is geen algemene regel waarmee kan worden gewerkt. Alles hangt af van de kennis en het gevoel van de smid. Een zeer moeilijke en delicate opgave !

Ook even opmerken dat (in tegenstelling tot wat velen denken) het gewicht van deze echte zwaarden geen 2 of 3 kg is.  De deco stukken die je voor 2à of 50 euro bij de Chinees op de hoek kan vinden misschien wel maar het gewicht ligt meestal ergens rond de 900-1000 gram, hangt natuurlijk af van de stijl en lengte van het lemmet.

Eén van de meest bekende leraars die de praktische kant van het zwaardvechten nog onderwijst is Scott Rondell, iemand die trouwens regelmatig naar Nederland afzakt voor een weekendje.

Grootmeester Chiu Chi Lung

De “International Chiu Chi Ling Hung Gar Ass. Holland” organiseert in samenwerking met de “Bao Trieu Vereniging” op maandag 25 januari een open Hung Gar stage. De stage staat o.l.v. Hung Gar Grootmeester Chiu Chi Ling. Grootmeester Chiu zal naar zijn bezoek aan de “World Kung Fu Championship” in Brussel in gezelschap afreizen naar Groningen.

Grootmeester Chiu ziet het als zijn taak om het Hung Gar wereldwijd te promoten. Dit doet hij d.m.v. de door zijn vader begonnen Shaolin Hung Gar Associatie. Hung Gar is één van de weinig overgebleven traditionele familiestijlen. Sinds hij in San Francisco woont en hij daar nu al jaren een school heeft die wordt gerund door zijn leerling David Lee, verloopt zijn promotie een stuk vlotter.

Dat film ook een manier is van promotie, is bij Chiu Chi Ling niet vreemd. Hij heeft al in meer dan 60 Kung Fu films gespeeld en werkte samen met inmiddels goede vriend Jackie Chan.

Zijn bekendste film is “Duel of the Seven Tigers” waarin ook zoon Kevin een belangrijke rol speelt. In 2004 verscheen hij opnieuw in de film “Kung Fu Hustle” Hierin speelt hij een kleermaker met Kung Fu skills, die samen met anderen het opneemt tegen de Chinese Triade.

Wie ooit de kans krijgt om Grootmeester Chiu Chi Ling te ontmoeten en deel mag nemen aan zijn workshops / seminars zal al snel geraakt worden door zijn enthousiaste en energieke manier waarmee hij het Hung Gar onderwijst. Niet alleen voor Hung Gar beoefenaars is hij, op inmiddels 65 jarige leeftijd, vandaag de dag een bron van motivatie, enthousiasme en inspiratie.

Maandagavond zal er een 1,5 uur durende stage plaats vinden in de Bao Trieu Sportcentre, Spicastraat 198, 9742 LZ Groningen / Nederland. De stage is open voor iedereen die wilt leren. Deelname is € 12,50 p.p. Meer informatie is er te vinden op www.chiuchiling.nl en www.baotrieu.com Via mail te bereiken op vanarkacademie@gmail.com of info@baotrieu.com

Officiële deal tussen beide partijen

Het blijft rommelen in “Shaolin Land”. Na de hackers en de thai boksers ziet het er naar uit dat Shaolin tempel deze keer moet uitrukken tegen de plaatselijke overheid.

Er zou een joint venture gesloten zijn tussen de lokale overheid van Dengfeng en de Honk Kong vleugel van China National Travel Service. Het nieuwe bedrijf noemt : CTS (Dengfeng) Songshan Shaolin Culture Tourism Co. En heeft als doel het promoten van de cultuur & toerisme rondom Shaolin tempel. Hoeveel keer hebben we dat al moeten horen…

Het is behoorlijk onduidelijk of de tempel er ook voor iets tussen zit en wat hun aandeel in de deal is want nu lijken ze te ontkennen dat Shaolin in 2011 op de beurs zou gaan (zij het in Hong Kong of in China zelf). Doch in Oktober van vorig jaar heeft de abt –Yong Xin- blijkbaar rond de tafel gezeten met beide partijen en was hij goed op de hoogte van hun plannen.

CTS zou 51% van de aandelen in bezit hebben , met een investering van 100 miljoen yuan (of 10,3 miljoen euro), en de lokale overheid zou 49 miljoen yuan (5 miljoen euro) op tafel hebben gegooid en daarmee de overige 49% van de aandelen in handen hebben.

Pittig detail is het feit dat de lokale overheid momenteel al beslag legt op 70% van Shaolin tempel’s jaarlijkse ticket verkoop die al goed is voor 105 miljoen yuan (10,7 miljoen euro). De investering van 5 miljoen euro lijkt dus peanuts…

Er is natuurlijk wat commotie omdat Shaolin tempel erkend is als cultureel erfgoed van China en een lokale overheid dus eigenlijk geen alleenstaande beslissingen kan nemen zonder de tempel en de publieke opinie erbij te betrekken.

Shaolin tempel heeft dan ook duidelijk te verstaan gegeven dat het bezorgd is over deze deal… Als je in 2011 voor een goede belegging zoekt, hou dit hier in ieder geval in de gaten

Bron : http://www.chinaeconomicreview.com/china-eye/2009_12_31/The_Shaolin_Temple_story.html

Verschillende soorten speren

De speer (ch’iang/qiang) wordt beschouwd als het oudste militaire wapen in China. Het werd origineel ontworpen voor de ruiters. Pas later (400vChr.) werden 2.7 en 5.4 m lange speren in gebruikt genomen door het militaire voetvolk.

In tegenstelling tot de speren die in andere delen van de wereld werden gebruikt, werd de Chinese speer niet ontworpen om te werpen. De technieken die werden ontwikkeld hingen sterk af van de soort speer en de lengte. Elke ‘model’ van speer had zijn eigen technieken. Er zijn gehoekte , dubbel gehoekte, slangen en andere speren..Er was een zeer grote variëteit .

De eerste speren die ontstonden waren bamboe stokken met daaraan een punt geslepen. Pas later werd er een ijzeren punt op geplaatst die aan beide kanten scherp was. De vorm van de speer was nogal afhankelijk van de dynastie waarin het zich bevond.Vele militairen verkozen de speer als wapen door zijn technieken en toepassingen die meestal stukken beter waren dan die van de andere wapens.

Heel kenmerkend aan een speer zijn de “rode haren” net onder de speerpunt. Zelf heb ik verschillende redenen gevonden waarom dit meestal rood geverfde paardenhaar eraan werd bevestigd.Allen zullen zeker wel een waarheid bevatten :

1. De haren zorgden voor verwarring bij de tegenstander tijdens een gevecht.
2. De haren voorkwamen dat (bij het steken van een tegenstander) bloed langs de stok naar beneden kon komen. Het bloed zou de speer zeer ‘glibberig’ maken zodat het moeilijk werd om deze degelijk vast te houden.
3. Tijdens relatieve rustige periodes werden er wedstrijden gehouden in militaire kampen en kon men zo beter de technieken zien die met de speer werden uitgevoerd. Een speerpunt alleen was heel moeilijk te volgen tijdens de snelle bewegingen, vandaar het rode paardenhaar.

De speerstok die wij kennen is gemaakt uit wit wax hout. De Chinese naam voor deze is Bai (Wit) La (Wax) Gan (stok). Maar deze houtsoort werd tot voor de Qing Dynastie nooit gebruikt. Dus de speren die op het slagveld werden gebruikt bestonden niet uit wax hout maar eerder uit een tropische (hard)hout soort of gelamineerd bamboe (wat de stok zeer sterk en toch flexibel maakte).

Wax hout is te zacht en flexibel om op het slagveld te gerbuiken, het kan trouwens geen slag van een zwaard opvangen zonder te breken/ kapot te gaan. Ook wanneer men er een tegenstander zou mee slaan, zou die bijlange niet hetzelfde effect geven als dat met een hardere (en niet zo flexibele) houtsoort zou gebeuren. Misschien even testen als U niet overtuigd bent….

Jade Smith en Jackie Chan in "The kungfu Kid"

“Wax on, wax of Daniel-San”: zei Mr Miyagi in 1984 en de film The karate Kid werd een gigantisch succes. Er volgden nog 2 Karate kid films en een paar klonen daarna en blijkbaar lijkt het concept nog steeds tot de verbeelding te spreken want nu , 26 jaar later, komt er ook een KungFu Kid.

De geruchten begonnen de ronde te doen begin 2009 en nu is het overduidelijk dat het er wel degelijk aankomt. De release zou gepland zijn voor Juni 2010.

Jaden Smith (ja, de zoon van Will Smith) en Jackie Chan zullen de hoofdrollen gaan vertolken in dit verhaal. Dre (Smith) is lichtjes verslaafd aan skateboard video games en moet op een dag naar China verhuizen omdat zijn alleenstaande moeder daar tewerk wordt gesteld. Aangekomen in China wordt het voor Dre moeilijk om zijn weg te vinden (zeker door de taalbarrière) en krijgt het op de koop toe aan de stok met kinderen van een lokale kungfu school.

Mr. Han (Jackie Chan) laat zijn oog vallen op deze jongen en stelt voor om Dre wat kungfu te leren zodat hij zich tenminste kan verdedigen.

Het zal vast en zeker een voorspelbare film worden maar daarom niet minder mooi en het kan voor een mooie boost zorgen in de kungfu/wushu wereld.

bron : http://www.cinemablend.com/new/First-Official-Image-From-The-Karate-Kid-Remake-15909.html

Thai boksers aan het werk

Het lijkt wel of we over niks anders meer kunnen praten dan Shaolin Tempel Vorige week hadden we het nog over de hackers, vandaag Thai boksers. Daar zouden ze ooit eens een ‘leven zoals het is’ moeten gaan draaien.

Maar andermaal stonden er uitdagers voor hun poort om ze uit te dagen. Niks nieuws eigenlijk want voor zover ik weet komt dat regelmatig voor. De monks hebben zelf nog Jet Li gaan uitdagen toen hij begin jaren 80 er zijn film draaide

De Thaise boksers, die momenteel in China vertoeven voor een opkomend gevecht in Foshan, Guangdong (thuisbasis van Bruce Lee) vinden het Shaolin kungfu blijkbaar één grote grap en willen bewijzen dat het Thai boksen superieur is aan kungfu in het algemeen. Ze zijn er zelfs van overtuigd dat ze met 5-0 zouden winnen.

Ze vonden het ook niet kunnen dat een Boeddhistische tempel wordt gebruikt om commerciële doeleinden te exploiteren.
De leiding van de tempel heeft vriendelijk bedankt omdat ze vinden dat hun focus moet liggen op het beoefenen van Zen en dat de Thai boksers eigenlijk zelf een commerciële stunt willen uitlokken voor hun opkomende gevechten in Foshan.

Terwijl de monniken er zelf rustig bij blijven heeft zich wel al een andere kandidaat aangemeld om het op te nemen tegen de Thai boksers. Wang Jian, directeur van de Emei Martial Arts Association en zijn leerling Huang Lin hebben zich aangeboden.

Wang vindt dat het tijd is dat het Chinese eergevoel wordt verdedigd en het ‘echte’ Chinese kungfu aan de wereld wordt getoond.
Benieuwd of we daar ooit nog iets van horen….

Hier alvast een kungfu vs. thaibox video

bron : http://www.shanghaidaily.com/article/?id=421200&type=National

De "Oude" generatie aan het werk

Dit artikel is een eigen opvatting over “shaolin monniken” Het werd geschreven uit eigen ervaring met “shaolin monniken”en aanverwante toestanden.. Het is dus per definitie niet de ‘enige en absolute waarheid’.

Wat zijn nu eigenlijk Shaolin monniken ?

Voor velen zijn het nog altijd de kaalgeschoren mannetjes in de oranje pakjes, vgelijkse leven bestaat uit boeddhistische taken/rituelen uitvoeren en natuurlijk kung fu trainen…. Mabo (Paardrijstand) op 2 paaltjes 2 uur volhouolgeladen met bovennatuurlijke krachten. Ze leven een vredig en primitief bestaan in Shaolin tempel en hun daden met een kommetje op hun hoofd en of nog eentje in elke hand, met hun palmen in een grote kruik water slaan tot die leeg is, trappen omhoog lopen om dan vervolgens op handen en voeten naar beneden te kruipen en nog vele andere bijna bovenmenselijke toestanden…

Zo is het misschien ooit geweest maar tijden veranderen en als die dingen nog eens vertoond worden in de zoveelste documentaire over Shaolin tempel en zijn kung fu monniken, dan wordt het enkel gedaan voor een camera. Zodra de band niet meer loopt worden deze activiteiten algauw weer in de onderste lade gestoken totdat de volgende camera ploeg weer eens komt opduiken om de mythe rond Shaolin weer eens een nieuw leven in te blazen.

Zelf ben ik ervan overtuigd dat sommige van deze ‘voorhistorische’ en traditionele manieren van trainen nog wordt beoefend (heb ikzelf en ook nog andere mensen ongetwijfeld kunnen waarnemen). Maar daarom niet in of in de buurt van Shaolin tempel. Velen die ooit in Shaolin hebben getraind, zij het nu in of buiten de tempel keren na een lange periode meestal terug naar hun geboorteplaats & omgeving om daar hun verdere bestaan uit te bouwen.

Maar in de scholen die je nu nog vindt in DengFeng (stadje dichtbij Shaolin tempel) kan je die traditionele manier van trainen niet meer terug vinden. In 90% van die scholen wordt er een mix gegeven van het moderne , competitieve en spectaculaire wushu en de ‘traditionele’ kung fu vormen (tao’s). Al heb ik toch ook zo mijn twijfels over het woord ‘traditioneel’. De bewegingen bij deze traditionele vormen zijn meestal snel en duidelijk maar de kracht en eenvoud ontbreekt soms.

Zeer lage en weide standen, gestrekte armen bij het stoten, hier en daar een kleine acrobatische sprong, etc.. En de traditionele vormen worden eerder als saai en minder belangrijk bestempeld. De meer ‘flashy’ vormen daarentegen….Bij de meeste van die scholen gaat het om naam maken en zoveel mogelijk leerlingen aantrekken. En dat kan bijna enkel door aan stijl of sanda wedstrijden deel te nemen of shows te verzorgen (al dan niet voor een camera).

En met je traditionele dingen kom je natuurlijk niet echt ver. Tenzij je die manier van trainen 10-15 jaar zou volhouden. Als er echt een belangrijke show moet worden gegeven wordt soms ook beroep gedaan op mensen van buiten de school / dorp / regio / provincie. Mensen die soms niks met Shaolin kung fu hebben te maken. Als ze maar goed zijn ! Want wie weet nu precies te vertellen wat Shaolin is of niet ? Ze zijn kaalgeschoren en hebben een oranje pakje aan.

Dus dat zijn toch wel de Shaolin monniken ? Zelfs de officiële Shaolin tempel demo groep zijn een verzameling van leerlingen uit de naburige scholen. De meeste van hen leven helemaal niet binnen de tempel muren, laat staan dat zij Boeddhistische monniken zijn. Ze komen enkel samen om een show te repeteren en that’s it. In veel van die demo teams bestaan er ook ‘groepjes’. Net zoals op school…dit groepje mag die andere niet en omgekeerd.

De ene lacht de andere uit, etc. Maar eigenlijk niet verwonderlijk want als je naar de leeftijd van die jongens kijkt..14-15-16 jarigen. Het zijn mensen net zoals wij en waarom zouden die anders leven & reageren. Mijn meester gaf me ooit een goede definitie van een ‘echte’ monnik. Een ‘echte’ monnik is iemand die in zijn leven veel goede maar ook minder goede dingen (lees slechte..) heeft gedaan en pas op oudere leeftijd besluit om zich terug te trekken in een klooster/tempel.

Hoe kan iemand die op jonge leeftijd in een klooster gaat en daar altijd binnen de muren blijft enige levenswijsheid & kennis opdoen ? Hoe kan je iemand raad of inzicht geven in dingen die je nooit zelf hebt beleefd ? Je kan zoveel boeken lezen als je maar wilt over hoe je moet zwemmen, etc. maar zolang je niet in het water springt zal je nooit weten of het waar is en of je het nu ook daadwerkelijk kunt ! Maar de meeste ( om maar niet te zeggen alle ) van deze jongeren heeft eigenlijk maar één doel en dat is Shaolin gebruiken om later misschien een betere toekomst te kunnen hebben.

En Shaolin gebruikt hen om hun naam in ere te houden. De ene gebruikt de andere. En zijn er nu nog ‘echte’ kung fu monniken in Shaolin tempel. Het antwoord is ‘JA’…Is er nog veel kennis (martial arts gerelateerd dan ) binnen de tempelmuren..’NEEN’. Hoe gek het ook klink, de kennis die nog is overgebleven & bewaard bevindt zich eigenlijk buiten de tempel.

Het selecte groepje van monniken die in Shaolin tempel leven gaan meestal buiten de tempelmuren op zoek naar kennis. Hier en daar zitten er nog wel een paar oude(re) meesters die wel 10 keer meer kennis hebben dan hen. Maar ook deze oude generatie van meesters is aan het verdwijnen (niemand heeft het eeuwige leven) en zo ook de kennis. Ik twijfel er sterk aan of die oude(re) generatie hun volledige kennis wil doorgeven.

Het ‘ego’ komt teveel op de eerste plaats dezer dagen. Zelfs binnenin de tempel is er jaloezie en eerzucht. Maar volgens mij is er dat altijd geweest door de eeuwen heen, het is geen nieuw fenomeen. Dat is nu eenmaal de mens…Wat wel heel merkwaardig is dat bijna alle ‘shaolin monniken’ elkaar een hand boven het hoofd houden naar de buitenwereld toe.

Ik heb er nog nooit eentje openbaar weten vertellen van : “…ooow die monnik, die is niet goed of die heeft een vriendin,etc..”. terwijl ze heel goed weten hoe de ‘vork aan de steel’ zit, ongeachte of ze elkaar nu mogen of niet. Er is dan blijkbaar toch nog een soort van band….

Conclusie : Shaolin monniken zijn mensen met gevoelens,gedachten,gewoontes,etc zoals U en mij……

Wushu Demo Team

Elk jaar wordt er door Bloso een sporttak in de kijker geplaatst en voor 2009 koost de toenmalige minister van sport, Bert Anciaux voor Oosterse vechtsporten. De persvoorstelling van sporttak in de kijker 2009 vond reeds plaats in Februari van dit jaar.

Aangezien deze sporttak behoorlijk wat afzonderlijke disciplines telt werden er 5 grote groepen geselecteerd. Deze waren : Judo, Karate, Ju-Jitsu, Taekwondo en Wushu. Het doel van deze actie was vooral gericht op het bekend maken/promoten van de verschillende disciplines en het verhogen van de sportparticipatie en vooral drempels weg te nemen.

Iets wat bij veel vechtsporten een probleem vormt omdat men meestal van zichzelf denkt dat men niet goed genoeg is om daar aan deel te nemen. De vechtsporten in het algemeen kennen nogal wat vooroordelen en bijkomende doelstelling was natuurlijk om die zo goed als mogelijk weg te werken.

Het grote gala werd gehouden op 21 November in de Top sporthal in Gent en was volledig uitverkocht.

Verschillende wushu disciplines & scholen namen deel aan de demo die trouwens voorzien was van een zeer leuke choreografie en ik denk dat men van een succes story mag spreken. Oordeel zelf maar :