Tai Chi Trainen In China, een reisverslag van Thomas

Thomas is al reeds vele jaren een gedreven beoefenaar van de Martial Arts. Dit is zijn 2e reis naar China en hij wou zijn verhalen delen met iedereen die enige interesse heeft in de Martial Arts en het reizen en trainen in China.

Beste, familie, vrienden, tajileden, leerlingen en anderen, als je bij god niet weet waar deze mail vandaan komt, niet op letten, dan gooi je hem maar in de prullenbak. Voor alle anderen die wel weten waar het over gaat, zou ik zeggen veel lees en kijkgenot…

Op 2 februari startte mijn 2de hoofdstuk hier in Shanghai, deze keer voor een iets langere periode (2maand), dan de eerste keer.

Dankzij het goede contact met mijn lerares Zhang Zhouji,eerste leerlinge van Grootmeester Wan Wen De, die velen onder jullie wel kennen van op de documentaire die ik maakte van mijn eerste verblijf, kon ik deze keer terecht bij één van haar vrienden om een flat hier in het centrum te delen nabij Jing’an Tempel. Wat mij veel meer privileges bied die ik in een hotel, zoals vorige keer niet had. Er zijn natuurlijk ook wel enkele minpunten, maar die vergeet je vlug wanneer je beseft dat deze kans niet voor iedereen weggelegd is. Mijn contacten verbeteren hier dan ook elke keer zodat het steeds aangenamer wordt om hier te verblijven. Eerst en vooral wil ik dan ook iedereen danken die mij gesteund hebben om deze kansen waar te maken…

 

Zoals gewoonlijk, na hier twee dagen te zijn, begonnen de lessen direct aangezien er geen tijd te verliezen was. Van wat ik geleerd had in 2004, was er reeds veel bij te schaven. Het nadeel van in China te leren is dat je je meester niet terug mee naar huis kunt nemen, waardoor er ook niemand is die je thuis op je fouten kan wijzen. Hoewel men toch nog tevreden was over wat ik nog wist… Dus elke dag om 6h eruit en herhalen, herhalen en nog eens herhalen…

Hoewel ik wel goed nieuws heb voor het komende jaar, ik zal een cursus Chen stijl uitschrijven vanaf september, die zal afgesloten worden in de zomermaanden van 2007 met een workshop door Zhang Zhouji zelf gegeven in België. Jawel, zij zal bij ons in België twee maand verblijven en in deze periode een workshop taiji chen geven op het Cultureel Centrum, afdeling Vrije Ateliers.

Wat wel positief is, is dat ik min of meer de grote lijnen van de vorm reeds ken, er deze keer meer aandacht kan besteden aan de details, die eigenlijk wel het belangrijkste zijn.

Elke morgen moet ik wel notities maken zoals vorige keer, om alles goed bij te houden en te kunnen herinneren door de dag…

In 2004 leerde ik via Mario Van der Meulen, een publiciteitsdesigner die hier in Shanghai werkt, Arnold Shi kennen, deze man had toen plannen om een taiji school op te bouwen die meer toegankelijk was voor westerlingen, want als westerling alleen geraak je zeer moeilijk binnen in deze wereld. Hij was zeer geïnteresseerd in mijn verhaal aangezien dit mij gelukt was met hulp van Si Gingcong en ik daardoor ook enorm bezig was met taiji in het Westen.

Nu 2006 is deze school een feit, en verwezenlijkt in een prachtig loft nabij Huashan Lu. Een zeer rustige en aangename buurt in Shanghai. Aangezien ik een zeer goede relatie opgebouwd heb met Arnold, krijg ik de voorkeur zijn school te gebruiken om hetgeen ik in de ochtend in Renmin Park aangeleerd krijg te kunnen herhalen. Dus met andere woorden zitten we al aan punt twee in de ochtend, ongeveer 1 uur en 30min in het park en dan nog een uur of 2 in de School van Arnold. Geïnteresseerden kunnen steeds de site van deze school bezoeken op www.chinamartialart.com .

Naast deze constante van ongeveer 3uur en 30 min per dag heb ik via mijn leraar Si Gingcong uit België en mijn flatgenoot Yang Yang (ook beoefenaar van de Chen stijl) nog enkele belangrijke contacten kunnen leggen hier in Shanghai. Het eerste contact was Grootmeester Yang Xiliang, één van de meest vooraanstaande leden binnen de Wu stijl hier in Shanghai, Grootmeester Yang Xiliang is ook herhaaldelijk provinciaal en nationaal kampioen in het ‘handenduwen’ een bijkomende oefening voor gevorderde taiji beoefenaars. Met Yang Xiliang had ik enkele afspraken om mijn Wu stijl die ik van Si Gingcong aanleerde bij te schaven en enkele begin richtlijnen te krijgen binnen het ‘handenduwen’. dit liep gauw uit tot namiddagen van telkens 3 uur les, aangezien dit niet fysiek maar vooral mentaal zeer belastend was om te combineren met mijn lessen in de ochtend, heb ik dit dan ook maar als een prospectie gezien en geen constante, het handenduwen is dan ook iets da wegelegd is voor enorm gevorderde taiji beoefenaars, ik denk aan 7 tot 12 jaar ervaring voor men hier aan begint, juist nog iets te vroeg voor een westerling als ik.

Naast dit contact had ik via mijn flatgenoot, ook de kans om een cursus te volgen in Kunshan een deelgemeente van Shanghai… Deze cursus werd gegeven door Meester Chen Yu, een directe afstammeling van de Chen familie, kleinzoon van Grootmeester Chen Fake en zoon van Grootmeester Chen Zhaokui. Chen Zhaokui was trouwens de leraar van mijn meester Wan Wen De.

Deze lessen duurden ook ongeveer 3 uur en werden ‘s avonds gegeven van 7 tot 10 uur. Alsook deze lessen waren zuivere prospectie voor de toekomst, hoewel deze leraar wel zeer geïnteresseerd was om mij verder te vormen, en er op stond dat ik bij hem mijn laatste twee weken in Beijing zou spenderen, om verdere richtlijnen te krijgen betreffende mijn Chen stijl. Hij toonde mij ook de principes van ‘chi na’ of het onderdeel ‘klemmen’ binnen taiji en anti ‘chi na’ of hoe je er uit moet ontsnappen. Ik kan u verzekeren, je moet je verstand op nul zetten om je over te geven aan deze persoon, want de pijn die hij veroorzaakt met een minimale beweging is onvoorstelbaar. Mensen die geïnteresseerd zijn in verdere informatie over Meester Chen Yu kunnen steeds terecht op de site www.taijigongfu.com . U zult zien dat dit een zeer imposante persoon is, en toch beweegt als een dartel vogeltje…

Dus zoals jullie allemaal wel merken zullen er zeker nog volgende hoofdstukken komen binnen mijn opleiding taiji hier in China, wat nu wel stilaan duidelijk wordt is dat de Chen stijl uiteindelijk toch wel de stijl zal worden waar ik me verder op zal toeleggen.

De foto’s bijgevoegd aan deze tekst duiden dus voornamelijk op de buurt waar ik verblijf en de leerlingen van Grootmeester Wan Wen De in het Renmin Park. Mijn tijd hier in Shanghai zit er ver op, en dan zal het Noordwaarts zijn richting Songshan naar het Shaolin klooster en de Shaolinwushuguan, voor de volgende vier maand, de grote boterham dus… Als er mensen zijn die nog vragen hebben, aarzel niet en zend mij gerust een mailtje terug…

Alvast vele gebalanceerde groeten uit het turbulente Shanghai,

Thomas Roelant
http://www.myspace.com/thoroarts